Door: Ted van der Meer

Vier dagen vrij. Geen persconferentie van het kabinet en ook geen nabeschouwingen in de talkshows. Geen online- en dagbladcolumns. Telefoon staat bijna altijd uit. En we kijken niet naar schaatsen, voetbal en Max Verstappen.

Een af-en-toe-uitje in de natuur kan ik iedereen aanraden. Het is lekker om je hoofd leeg te maken. Weg met de muizenissen. Even afstand van discussies en debatten over allerhande voors en tegens.

Nee, dan aan de ene kant de wonderschone Sallandse Heuvelrug en verderop de dwingende, verlokkende kracht van de IJssel en haar prachtige omgeving. Je wordt vanzelf gedwongen om zo lang het licht is te gaan wandelen en fietsen. En als het niet zo koud was geweest, dan was kabbelend kanoën ook nog een optie geweest.

Ik ben in een natuuromgeving opgegroeid (vlakbij het Braassemermeer) en die hunkering is nooit weggegaan. Vandaar dat die vier dagen buiten de journalistieke bubbel voelt als warm water na een wreed ijsbad. Het maakt je rustig. Op weg terug naar de harde realiteit sta je dankzij de opfrissing weer wat sterker in je schoenen.

Het onnodige gelijkspel van Oranje tegen Montenegro kun je relativeren. Maar de lockdown, dat is andere koek.

Het duurt maar drie weken, aldus het kabinet, maar is dat ook zo? Die korte periode kan zomaar uitlopen naar weken, zelfs maanden. Je hoopt dat het meevalt, maar zekerheden zijn er niet. Dat is voor diverse sectoren van het bedrijfsleven meteen problematisch. We denken dan natuurlijk meteen aan de horeca, sport en de evenementenbranche. En het woord ‘evenementen’ is bijna altijd synoniem met ‘veel mensen dicht bij elkaar’.

De afgelopen dagen heb ik enig onderzoek verricht. Een goede vriend met bijna vijftig werknemers (vast en flexibel) meldde het volgende: “Toen ik de persconferentie meemaakte, wist ik het meteen. Vrijwel alle contracten die ik met bedrijven had, werden gecanceld. Ik moest een groot deel van mijn personeel naar huis sturen. Ik had geen keus. Ik heb vrijwel geen omzet meer tot 1 januari. Misschien gaat het daarna weer beter, maar ik ben niet hoopvol gestemd.”

Er komt compensatie vanuit de overheid, ook voor de horeca en voor de sport. Dat is een opsteker. Maar of het voldoende is… Dinsdagmorgen zat ik aan tafel bij de eigenaar van enkele horecabedrijven; restaurants en cafés. Zijn perspectief voor de laatste maanden van het jaar komt ook ernstig in gevaar. “Drie weken? Ik moet het nog maar zien. We mogen open tot 8 uur ’s avonds, maar dat is net een uur tekort voor een redelijk volle tent. Als dit zo blijft tot eind december, dan schrijven we net als in 2020 opnieuw rode cijfers.”

En zo zijn er meerdere sectoren die met ‘zeker’ verlies te maken krijgen. Zoals de voetbalwereld waarin geen publiek wordt toegestaan. Zelfs bij jeugdwedstrijden in de buitenlucht mogen geen ouders langs de lijn staan, terwijl ze na afloop wel met z’n allen naar de bioscoop kunnen.

We behoren tot de wereldtop als het gaat om de kwaliteit van onze ondernemers. Zij worden in deze crisisperiode zwaar getest, maar uiteindelijk komen ze er bovenop. Geduld is – hoe vervelend het ook klinkt – een schone zaak.

* Deze column werd gepubliceerd op 17-11-2021. Hij kwam tot stand dankzij de steun van Accon avm, een van de grootste acccountantsbedrijven van Nederland. De schrijver is in zijn TED Talk’s geheel onafhankelijk.
Alle columns zijn op meerdere platforms te lezen, o.a. op de website van Accon avm – dat ruim 7.500 vaste volgers heeft -, Facebook, Twitter, Instagram en tedvandermeer.nl.

Reageren: ted@epte.nl

Wil je meer lezen?

Bekijk deze publicaties